دیشب کتاب "راز خوابيده: اسرار مرگ داکتر نجيب" که به تازگی رزاق مامون در ١٢٨ صفحه چاپ و به بازار کتاب کابل عرضه کرده است را خواندم.

عنوان کتاب خیلی جذاب تر از متن آن است؛ مامون از نثر روایی و نمایشنامه یی بهره برده تا کتاب را خواندنی تر کند اما این کتاب از هر جهت خواننده را اقناع نمی کند. اگر مامون خواسته صرف داستان زندگی سیاسی داکتر نجیب را بگوید به گمانم خیلی دچار پراکنده گویی شده, تنها جسته و گریخته به آن پرداخته شده است و اگر خواسته رازها و ناگفته ها را افشا سازد باز اطلاعات بسیار کم  داده شده است. مامون سناریوهای قتل داکتر نجیب را بررسی می کند: انتقام گیری شهنواز تنی, ای اس ای و تنها نقش غرزی خواجوری را برجسته تر ترسیم می کند.

این قسمت کتاب که طول و تفصیل بیشتر دارد. و قتل داکتر نجیب را به غرزى خواخوږى, معاون فعلى شاروالى کابل نسبت داده است, در بخش دوم کتاب اسناد و مدارکی است تا ثابت کند که غرزی, به گفته خودش, داکتر نجیب را کشته است. اما غرزى دست داشتن در قتل داکتر نجیب را انکار کرده است. (کلیک کنید)

مامون در این کتاب موضوع هیجان انگیزی پرداخته است. سقوط حکومت داکتر نجيب، ورود مجاهدين به کابل، ورود طالبان به کابل و کشتن داکتر نجيب و برادرش بخش پرابهام و مهم تاریخ معاصر افغانستان است که هنوز سوالات بی پاسخ و رازهای بسیاری فاش نشده است.

فکر کنم برای نوشتن کتابی به این منظور که رازی از رازهای تاریخ معاصر افغانستان را روشن کند باید تلاش بیشتر و اسناد کامل تر و در نهایت کتابی با نظم و ترتیب بهتری فراهم کرد. (این کتاب حتی فهرست ندارد منابعی که اسناد و روایت ها از آن گرفته شده نیامده است.) این انتظاری بود که پس از خواندن سریع کتاب "رازهای خوابیده" حس کردم.

با همه این گپ ها از خواندن این کتاب لذت بردم.