افکار سنجی افغانها

دیروز کتاب "افغانستان در ۲۰۰۷" از بنیاد "اشیا فوندیشن" رسید که از شاخص های مختلف اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و ... در ۳۴ ولایت افغانستان و از ۶۲۶۳ افغان، با شیوه های علمی افکار سنجی کرده است.

داکتر حمیدالله نورعباد رییس مرکز تحقیقات و پالیسی دانشگاه کابل این کتاب را داد و دعوت نامه یک جلسه که سه شنبه، این مرکز در دانشگاه کابل این کتاب را نقد و ارزیابی می کند. خواندن این افکار سنجی هیجان انگیز است و در بعضی موارد غیر قابل باور برایم بود مثل این نظر که هنوز ۴۵ درصد مردم کابل پوشیدن بورقا را برای زنان لازم می دانند در حالی که ۶۸ درصد بینندگان در کابل تلوزیون طلوع را تماشا می کنند. ... بحث در مورد محتوا، شیوه جمع آوری اطلاعات و تحلیل آن را به بعد از شنیدن نظر مدیران و تحلیل گران این طرح خواهم نوشت.

این یادداشت را فقط برای معرفی نوشتم.- جدا از نقدهایی که در مورد آن دارم- تلاش بسیار خوبی برای شناخت پیچیدگی های ذهن های افغانهای سرگردان در برزخ سنت و مدرنیته است. شما هم بخوانید. (برای دانلود این کتاب روی لینک عنوان آن کلیک کنید)

دوستدار مردم

چندی پیش آواز خوانی که از آلمان برگشته بود تا بخت و نام و نشان خود را در این دوره دیموکراسی جدید بیازماید. (چرا نه؟! هر کسی هر چیزی را در این کشور امتحان می کند چرا او نکند!) در مصاحبه با برنامه صبح گاهی طلوع مرتب از عشق به مردم و  وطن می گفت که تنها این احترام و عشق او را واداشته تا بین مردم خود بیاید و به وطن عزیز برگردد. در این صفت چنان با گرمی سخن می گفت که دل سنگ نرم می شد و او خواسته این سبک جدید موسیقی مردمی پاپ را برای اولین بار (!) به افغانستان بیاورد.

باورم نمی شد که با این موهای رنگ و روغن و درشی یک دست سفید در میان مردم کابل یا حتی در کوچه-و-بازار چکری زده باشد! از اتفاق مجری طلوع هم همین سوال را پرسید: در چند روزی که به کابل آمده اید بین مردم و به شهر و بازار رفته اید یا نه؟ آواز خوان مردم دوست گفت: متاسفانه، شوربختانه هنوز فرصت پیدا نکرده ام از گست هوس بیرون شوم! 

در دو-سه ماه اخیر، یک دوجین ترانه از عشق به وطن و مردم تمام ولایت های افغانستان هر روز می شنوم!