چندی پیش آواز خوانی که از آلمان برگشته بود تا بخت و نام و نشان خود را در این دوره دیموکراسی جدید بیازماید. (چرا نه؟! هر کسی هر چیزی را در این کشور امتحان می کند چرا او نکند!) در مصاحبه با برنامه صبح گاهی طلوع مرتب از عشق به مردم و  وطن می گفت که تنها این احترام و عشق او را واداشته تا بین مردم خود بیاید و به وطن عزیز برگردد. در این صفت چنان با گرمی سخن می گفت که دل سنگ نرم می شد و او خواسته این سبک جدید موسیقی مردمی پاپ را برای اولین بار (!) به افغانستان بیاورد.

باورم نمی شد که با این موهای رنگ و روغن و درشی یک دست سفید در میان مردم کابل یا حتی در کوچه-و-بازار چکری زده باشد! از اتفاق مجری طلوع هم همین سوال را پرسید: در چند روزی که به کابل آمده اید بین مردم و به شهر و بازار رفته اید یا نه؟ آواز خوان مردم دوست گفت: متاسفانه، شوربختانه هنوز فرصت پیدا نکرده ام از گست هوس بیرون شوم! 

در دو-سه ماه اخیر، یک دوجین ترانه از عشق به وطن و مردم تمام ولایت های افغانستان هر روز می شنوم!