کریم خرم با شورای علمای افغانستان همصدا شده است که تلوزیون های خصوصی با پخش سریال های هندی، بت پرستی را در افغانستان ترویج می کنند. اکنون 10 شبکه تلوزیون خصوصی در افغانستان فعال است و به همین تعداد نیز ثبت شده اند که در شرف آغاز به کار هستند. تاسیس این تعداد تلوزیون خصوصی در زمان کوتاه 5/5 سال، تغییر قابل توجه در کشوریست که پیش از آن تنها یک شبکه رادیو و تلوزیون ملی داشت.

تلوزیون ملی اکنون کمتر از 11 درصد بینندگان را جذب خود کرده است بنا بر نظر سنجی که بنیاد اشیا فوندیش در 34 ولایت افغانستان در سال 2007 انجام داده است.

علاوه بر بکار گیری تکنیک های نو ارتباطی، پخش سریال های هندی به زبان فارسی و پشتو بیشترینه خانواده های افغان را مجذوب خود ساخته است. تلوزیون طلوع که بیش از 69 درصد بیننده در صدر رسانه های افغانستان قرار دارد، بیشترین سریال خانوادگی هندی را پخش می کند. گرچه از دیرباز فیلم های هندی میان افغانها علاقمندان زیاد داشته است به گونه یی که بسیاری از طریق همین فیلم ها و ترانه ها به زبان هندی آشنا شده اند. اما دوبله فارسی و پشتو این سریال ها کار جدیدی است که فرهنگ هندی را به خانواده ها آورده است و این همان چیزی است که محافظه کاران و البته لابی پاکستان از تغییر موازنه به نفع محبوبیت هند در افغانستان وحشت دارند.

در این سریال ها مسایلی نشان داده می شود که برای بسیاری از افغانها- حتی تحصیل کردگان- هنوز تابو است مانند پذیرفتن فرزند نامشروع در خانواده یا سکس پیش از ازدواج  و آزادی زن و مرد ماجراهایی است که خانواه های افغان هر شب با اشتیاق در این سریال ها دنبال می کنند.

شورای علمای افغانستان و کریم خرم وزیر اطلاعات و فرهنگ معتقدند که سریال های هندی بت پرستی را ترویج می کنند و این همان بهانه یی بود که طالبان مجسمه های بودا را در بامیان به توپ بستند. در افغانستان بت پرستی وجود ندارد و شاید منظور صحنه هایی باشد که عبادت در برابر الهه ها را نشان می دهند با این که این صحنه ها و تصاویر مجسمه ها شطرنجی یا تار نشان داده می شود. هنوز هیچ شواهدی ارایه نشده که خانواده های افغان به هندویسم گرویده باشند اما شک نیست که هندویسم جزو اساسی فرهنگ هندی است و درک آن به تساهل و فهم عمیق تر این فرهنگ یاری می رساند و این یکی از مصادیق رواداری و گفتگوی فرهنگ هاست.

کرزی تاکنون در برابر فشار محافظه کاران برای محدودسازی رسانه ها مقاومت کرده است. اما تبلیغ بت پرستی اتهام سهمگینی علیه رسانه ها و تلوزون های خصوصی درافغانستان است. با وضع محدودیت های بیشتر، تلوزون های خصوصی که به جنبه های تجارتی توجه خاص دارند بیشتر بینندگان خود را از دست می دهند که جایگزین آن بازار پررونق سی دی و دی وی دی است که به آسانی در دسترس خانواده ها قرار می گیرد و بیشترینه صحنه هایی از خشونت و سکس دارند.

در واقع گرایش به فیلم و موسیقی بالیوودی بیشترینه تبلیغ ابتذال است. اما فیلم های غربی  که اندیشه و فرهنگ عمیق تری را در خود دارند حتی صحنه های سکس را نشان می دهند و فیلم هایی ایرانی هم با وجود نزدیکی و اشتراک فرهنگی البته هجوم فرهنگی ایرانی را به دنبال خواهد داشت! بنابراین مصلحت هایی که نتیجه یی جز محدودیت رسانه ها را به دنبال ندارند تنها ره به ترکستان می برند و آخر شورای علمایی افغانستان و حتی وزیر دل نگران فرهنگ ما باید به این واقعیت یا بهتر است بگویم به این ارزش گردن بگذارند که آزادی بیننده و انتخاب، حق مردم است نه صلاحیت وزیر فرهنگ یا شورای علما و کسی نمی تواند این حق و آزادی را بگیرد.